Η ΑΒΥΣΣΟΣ

 Η ΑΒΥΣΣΟΣ
“Και σάλπισε ο πέμπτος άγγελος, και είδα ότι έπεσε ένα αστέρι από τον ουρανό στη γη, και του δόθηκε το κλειδί του φρέατος της αβύσσου. Και άνοιξε το φρέαρ της αβύσσου· και ανέβηκε καπνός από το φρέαρ σαν καπνός από ένα μεγάλο καμίνι· και
σκοτείνιασε ο ήλιος και ο αέρας από τον καπνό του φρέατος” Αποκάλυψη 9:1,2.

Τα πρώτα δύο εδάφια που αναφέρονται στο πέμπτο σάλπισμα φαίνεται να αποτελούν μια ανασκόπηση της τρίτης και τέταρτης σάλπιγγας. Στην τρίτη σάλπιγγα ένα μεγάλο αστέρι έπεσε από τον ουρανό.[1] Η τέταρτη σάλπιγγα περιγράφει τη συσκότιση του ήλιου, του φεγγαριού, των αστεριών, της ημέρας και της νύχτας που προκαλούνται από το αστέρι που έπεσε. Η πέμπτη σάλπιγγα παρουσιάζει την αιτία της συσκότισης: “Σκοτείνιασε ο ήλιος και ο αέρας από τον καπνό του φρέατος (της αβύσσου)”. Πιθανόν το “αστέρι από τον ουρανό” της πέμπτης σάλπιγγας να μην πρόκειται για ένα καινούριο αστέρι,[2] αλλά να είναι το ίδιο καταστροφικό “μεγάλο αστέρι” που παρουσιάστηκε στην τρίτη σάλπιγγα, το οποίο προκαλεί το ίδιο σκοτάδι που είδαμε στην τέταρτη σάλπιγγα. Το καινούριο νέο στοιχείο που εμφανίζεται στην πέμπτη σάλπιγγα είναι το άνοιγμα του “φρέατος της αβύσσου” και οι καταστροφικές δυνάμεις που αναδύονται από εκεί.

Η λέξη “Άβυσσος” χρησιμοποιείται στη μετάφραση των Εβδομήκοντα για να περιγράψει τη χαώδη κατάσταση της γης πριν την πρώτη ημέρα της δημιουργίας[3] (“Η γη ήταν άμορφη και έρημη· και σκοτάδι υπήρχε επάνω στο πρόσωπο της αβύσσου”). Η λέξη “άβυσσος” χρησιμοποιείται επίσης για τις πηγές νερού που ξεπήδησαν και κατέστρεψαν τη γη στον κατακλυσμό (“σχίστηκαν όλες οι πηγές της μεγάλης αβύσσου” Γένεση 7:11). Στην Καινή Διαθήκη, τα δαιμόνια ικέτευσαν τον Ιησού να μη τα στείλει στην άβυσσο (Λουκάς 8:31), το θηρίο της Αποκάλυψη 17, ο Σατανάς, έρχεται από την άβυσσο (Αποκάλυψη 17:8) και θα μείνει αλυσοδεμένος σε αυτή για 1000 χρόνια (Αποκάλυψη 20:1-3). Προφανώς η άβυσσος, με την κυριολεκτική έννοια του αχανούς βυθού, συμβολίζει μια χαώδη και σκοτεινή κατάσταση στη γη, όπως επίσης και τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και την πηγή του ολέθριου έργου του. Αυτός είναι ο άγγελος και ο βασιλιάς της αβύσσου με τα ονόματα Αβαδδών και Απολλύων, ονόματα που σημαίνουν ‘καταστροφέας’ στα Εβραϊκά και στα Ελληνικά (Αποκάλυψη 9:11). Το φυσικό, κοινωνικό και πνευματικό χάος που προκαλείται από τις πρώτες τέσσερις σάλπιγγες του δίνει ένα “κλειδί” (μια ευκαιρία) για να προκαλέσει τα “αλίμονο”.

Συνέχισε στη επόμενη παράγραφο:    9:3, 7-9 Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΚΡΙΔΩΝ

9:3, 7-9 Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΚΡΙΔΩΝ
“Και από τον καπνό βγήκαν στη γη ακρίδες, και δόθηκε σ’ αυτές εξουσία, όπως έχουν εξουσία οι σκορπιοί της γης... Και οι μορφές των ακριδών ήσαν όμοιες με άλογα ετοιμασμένα για πόλεμο· κι επάνω στα κεφάλια τους ήσαν σαν στεφάνια όμοια με χρυσάφι, και τα πρόσωπά τους ήσαν σαν πρόσωπα ανθρώπων. Και είχαν τρίχες σαν τρίχες γυναικών, και τα δόντια τους ήσαν σαν δόντια λιονταριών. Και είχαν θώρακες σαν θώρακες σιδερένιους· και η φωνή από τις φτερούγες τους ήταν σαν φωνή από άμαξες πολλών αλόγων, που έτρεχαν σε πόλεμο” Αποκάλυψη 9:3, 7-9.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Ιωάννης χρησιμοποιεί πολύ το μόριο ‘σαν’ για να περιγράψει τις ακρίδες που σημαίνει ότι χρησιμοποίησε παρομοιώσεις - π.χ. “οι μορφές των ακριδών ήσαν όμοιες με άλογα... είχαν τρίχες σαν τρίχες γυναικών και τα δόντια τους ήσαν σαν δόντια λιονταριών...” κτλ. Παρομοίωση χρησιμοποιείται και στην περιγραφή των άλογων στο Αποκάλυψη 9:17. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με σκηνές που συναντάμε σε άλλα κεφάλαια, για παράδειγμα η “γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, και το φεγγάρι ήταν κάτω από τα πόδια της, κι επάνω στο κεφάλι της είχε ένα στεφάνι από δώδεκα αστέρια” (Αποκάλυψη 12:1) που προφανώς είναι ένα εντελώς αλληγορικό εδάφιο. Η χρήση παρομοιώσεων στο κεφάλαιο 9 φανερώνει ότι ο Ιωάννης δεν χρησιμοποίησε συμβολισμούς, αλλά προσπαθούσε να περιγράψει κάτι κυριολεκτικό χωρίς να έχει δει κάτι παρόμοιο ξανά στο παρελθόν. Το γεγονός αυτό μαζί με την αντίστοιχη περικοπή του χιαστού σχήματος των πληγών των σαλπίγγων με τις κυριολεκτικές επτά τελευταίες πληγές του κεφαλαίου 16 δείχνουν ότι αυτό το κεφάλαιο περιγράφει πραγματικά, κυριολεκτικά γεγονότα, αντί για συμβολικά (βλ. 8: Επτά σάλπιγγες: κυριολεκτικές ή συμβολικές;).

Η αναφορά σε κάτι το κυριολεκτικό δεν σημαίνει ότι μας είναι και οικείο, γνωστό. Το γεγονός ότι οι ακρίδες βγαίνουν από την άβυσσο υποδηλώνει ότι υπάρχει κάτι δαιμονικό σχετικά με αυτές, από τη στιγμή που άβυσσος δεν είναι μόνο η χαώδης κατάσταση της γης, αλλά συμβολίζει επίσης και τη σατανική σφαίρα επιρροής. Ο απόστολος Πέτρος και ο Ιούδας αποκαλύπτουν σχετικά με τους “αγγέλους, οι οποίοι δεν φύλαξαν το δικό τους αξίωμα, αλλά εγκατέλειψαν το ίδιο τους κατοικητήριο, (ότι) τους φύλαξε με παντοτινά δεσμά κάτω από το σκοτάδι, για την κρίση της μεγάλης ημέρας” (Ιούδα 6, Β΄ Πέτρου 2:4). Φαίνεται ότι στη διάρκεια των επτά σαλπισμάτων θα απελευθερωθούν τα δαιμόνια από τα δεσμά τους (θα βγουν από “το φρέαρ της αβύσσου”) και θα ενισχύσουν με την επιρροή τους τα δεινά του πολέμου των σαλπίγγων. Τα δαιμόνια που κατέλαβαν τους δύο δαιμονισμένους από τους Γαδαρηνούς ικέτεψαν τον Χριστό να μη τα στείλει στην άβυσσο. Όταν τους επέτρεψε να καταλάβουν ένα κοπάδι χοίρων η επιρροή τους οδήγησε το κοπάδι των ζώων να πέσει σε έναν γκρεμό και να θανατωθεί (Λουκάς 8:26-33). Οι δαίμονες που θα ελευθερωθούν από την άβυσσο θα έχουν μια παρόμοια επιρροή αλλοφροσύνης πάνω στον στρατό που θα λάβει μέρος στον πόλεμο των σαλπιγγών. Όπως θα δούμε παρακάτω, ο στρατός των ακριδών είναι ένας κυριολεκτικός στρατός, υπάρχει όμως ένα δαιμονικό στοιχείο και μια σφοδρότητα στις επιθέσεις του προς τους ανθρώπους “που δεν έχουν τη σφραγίδα του Θεού επάνω στα μέτωπά τους” (Αποκάλυψη 9:4).

Ο πόλεμος που περιγράφεται θα είναι ο πιο εκτεταμένος και ο πιο καταστρεπτικός όλων των εποχών. Όπως θα δούμε στην έκτη σάλπιγγα θα εμπλακούν 200 εκατομμύρια στρατιώτες και το ένα τρίτο της ανθρωπότητας θα σκοτωθεί. Θα περιμέναμε ότι ένας πόλεμος τέτοιας έκτασης που συμβαίνει κατά τις έσχατες ημέρες θα αναφερόταν και σε άλλες προφητείες, και όντως έτσι είναι. Ο Δανιήλ στο κεφάλαιο 11 διηγείται την ιστορία ενός πολέμου που κράτησε 2500 χρόνια.[1] Η τελευταία μάχη εκτυλίσσεται “στον έσχατο καιρό” όταν “ο βασιλιάς του νότου θα συγκρουστεί μαζί του (με τον βασιλιά του Βορρά)· και ο βασιλιάς του βορρά θα έρθει εναντίον του σαν ανεμοστρόβιλος, με άμαξες, και με καβαλάρηδες, και με πολλά πλοία· και θα έρθουν στους τόπους, και θα πλημμυρίσουν, και θα διαβούν” (Δανιήλ 11:40).

Μια προσεκτική σύγκριση δείχνει ότι ο βασιλιάς του Βορρά, ο στρατός ακριδών της πέμπτης σάλπιγγας και ο στρατός ακριδών στο βιβλίο του Ιωήλ συνδέονται μεταξύ τους. Αρχικά συγκρίνοντας τον στρατό των ακριδών που είδε ο Ιωάννης με τον στρατό των ακριδών του βιβλίου του Ιωήλ βλέπουμε ότι ταυτίζονται απόλυτα.

ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΚΡΙΔΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 9:3-11 ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΚΡΙΔΩΝ ΙΩΗΛ
“Σάλπισε ο πέμπτος άγγελος” (εδ.1) “Σαλπίστε σάλπιγγα στη Σιών” (2:15)
“Από τον καπνό βγήκαν ακρίδες” (εδ.7) “Η ακρίδα... το μεγάλο μου στράτευμα” (2:25)
“Οι μορφές των ακριδών ήσαν όμοιες με άλογα” (εδ. 7) “Η θέα τους είναι σαν θέα αλόγων” (2:4)
“Τα δόντια τους ήσαν σαν δόντια λιονταριών” (εδ. 8) “Τα δόντια του είναι δόντια λιονταριού” (1:6)
“Η φωνή από τις φτερούγες τους ήταν σαν φωνή από άμαξες πολλών αλόγων” (εδ. 9) “Σαν καβαλάρηδες, έτσι θα τρέχουν. Σαν κρότος αμαξών” (2:4,5)
“Η εξουσία τους ήταν να βλάψουν τους ανθρώπους” (εδ. 10,5) “Μπροστά του οι λαοί θα κατατρομάξουν” (2:6)
Από την περιγραφή του Ιωήλ καταλαβαίνουμε ότι δεν πρόκειται για κυριολεκτικές ακρίδες, αλλά για έναν στρατό τον οποίο ο προφήτης βλέπει αλλά αδυνατεί να περιγράψει επαρκώς λόγω του περιορισμένου λεξιλογίου της εποχής του:

“Επειδή, έθνος ανέβηκε ενάντια στη γη μου” (Ιωήλ 1:6).

“Ένας πολυπληθής λαός και ισχυρός” (Ιωήλ 2:2).

“Η ακρίδα... το μεγάλο μου στράτευμα, που είχα στείλει εναντίον σας” (Ιωήλ 2:25).[2]

“Θα πηδούν επάνω στις κορυφές των βουνών, σαν ήχος φλόγας φωτιάς, που κατατρώει το καλάμι· σαν ισχυρός λαός, παραταγμένος σε μάχη... Θα τρέξουν σαν μαχητές· σαν άνδρες πολεμιστές θα ανέβουν το τείχος· και θα πάνε κάθε ένας στον δρόμο του, και δεν θα χαλάσουν τις τάξεις τους. Και δεν θα σπρώξουν ο ένας τον άλλον· θα περπατάνε κάθε ένας στον δικό του δρόμο· και πέφτοντας επάνω στα βέλη, δεν θα πληγωθούν... Η γη θα σειστεί μπροστά τους· οι ουρανοί θα τρέμουν” (Ιωήλ 2:5-10).

9:4-6 ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Από τη στιγμή που ο στρατός των ακριδών της Αποκάλυψη 9 ταυτίζεται με εκείνον που περιγράφεται στον Ιωήλ, η δράση του θα αντιπροσωπεύει κάποια μορφή στρατιωτικής επιχείρησης και πολεμικού εξοπλισμού. Ένας ζωγράφος έχει απεικονίσει μια συναρπαστική σύγκριση μεταξύ της ακρίδας και ενός πολεμικού ελικοπτέρου.[1] Ο οπλισμός των ακριδών φαίνεται να είναι αντισυμβατικός, προκαλώντας φρικτούς πόνους, αλλά όχι θάνατο, ίσως να πρόκειται για χημικά, βιολογικά ή πυρηνικά όπλα. “Και ειπώθηκε σ’ αυτές να μη βλάψουν το χορτάρι της γης ούτε κανένα χλωρό είδος ούτε κανένα δέντρο· παρά μονάχα τους ανθρώπους, που δεν έχουν τη σφραγίδα του Θεού επάνω στα μέτωπά τους. Και δόθηκε σ’ αυτές η εντολή να μη τους θανατώσουν, αλλά να βασανιστούν πέντε μήνες· και ο βασανισμός τους ήταν σαν τον βασανισμό του σκορπιού, όταν χτυπήσει άνθρωπο. Και κατά τις ημέρες εκείνες οι άνθρωποι θα ζητήσουν τον θάνατο, και δεν θα τον βρουν· και θα επιθυμήσουν να πεθάνουν, και ο θάνατος θα φεύγει απ’ αυτούς” Αποκάλυψη 9:4-6.

Η εικόνα που προκύπτει είναι ότι μέσα από το χάος που προκαλείται από μία καταστροφική στρατιωτική επίθεση, ίσως πυρηνική (οι πρώτες τέσσερις σάλπιγγες), ξεκινά μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση που προκαλεί μεγάλα δεινά. Ο λαός του Θεού προστατευμένοι από “τη σφραγίδα του Θεού επάνω στα μέτωπά τους” γλυτώνουν, ακριβώς όπως ο λαός Ισραήλ γλύτωσε από τις πληγές που έπεσαν στους Αιγύπτιους.[2] Δεδομένου ότι κάθε πόλεμος έχει δυο στρατόπεδα, είναι λογικό να θεωρηθεί ότι οι τέσσερις πρώτες σάλπιγγες περιγράφουν μια πρώτη επίθεση και ότι η πέμπτη σάλπιγγα είναι η αντεπίθεση. Μια προσεκτική σύγκριση των προφητειών της Αποκάλυψη 9, του Ιωήλ και του Δανιήλ 11 παρέχει ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με την ταυτότητα των αντιπάλων.

Ο Ιωήλ επισημαίνει ότι ο στρατός των ακριδών θα ηττηθεί. “Θα απομακρύνω από σας τον πολέμιο από τον βορρά, και θα τον εξώσω σε άνυδρη και έρημη γη, με το πρόσωπό του προς την ανατολική θάλασσα και το πίσω του μέρος προς τη δυτική θάλασσα, και η δυσωδία του θα ανέβει, και η κακή οσμή του θα υψωθεί, επειδή έπραξε μεγάλα” (Ιωήλ 2:20). Υπάρχουν τέσσερα σημαντικά σημεία σε αυτή την περικοπή: 1) Αυτός ο στρατός ονομάζεται, ‘ο πολέμιος του βορρά’. 2) Ο πολέμιος του βορρά θα ηττηθεί. 3) Θα ηττηθεί μεταξύ των δυο θαλασσών της Παλαιστίνης, την “ανατολική θάλασσα” (Νεκρά Θάλασσα) και τη “δυτική θάλασσα” (Μεσόγειος). 4) Αυτό το γεγονός θα διαδραματιστεί την “ημέρα του Κυρίου” όταν “ο ήλιος και το φεγγάρι θα κατασκοτεινιάσουν” (Ιωήλ 2:1, 10), δηλ. στο τέλος του κόσμου.