Με το κείμενο αυτό παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό η προετοιμασία της Επιχείρησης Clincher (Τελική λύση) του 1990. Αν και η εταιρία Etheric Rain Engineering Pte Ltd Σιγκαπούρης που ανέλαβε να την πραγματοποιήσει δεν αναλαμβάνει πλέον τη διάλυση
αιθαλομίχλης, υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να διαθέσει δωρεάν την τεχνική σε κυβερνήσεις που της αναθέτουν επιχειρήσεις πρόκλησης βροχής. Η εξαιρετική απλότητα της τεχνικής και η αδυνατότητα προστασίας της με κατοχύρωση ευρεσιτεχνίας ή με άλλον τρόπο, καθιστά πρακτικά άσκοπη την ανάληψη τέτοιων εργασιών.
Οι πρόδρομοι της ERE σημείωσαν θεαματική επιτυχία κατά της αιθαλομίχλης στη Νότια Καλιφόρνια το διάστημα 1987-90. Οι αιθερικές επιχειρήσεις κατά του αστικού νέφους άρχισαν το 1987, με το πρωτοπόρο πρόγραμμα Επιχείρηση Victor (Νικητής). Προηγουμένως η ισχύς των κατακόρυφων αιθερικών στροβίλων είχε διαπιστωθεί στη θάλασσα, όπου και αποκτήθηκε η εμπειρία της χρήση τους.
Η επιχείρηση Clincher δεν ήταν τυχαία: ήταν αποτέλεσμα μακροχρόνιας πείρας στη χρήση αιθερικών δυνάμεων σε κατακόρυφη διάταξη. Οι στατιστικές 1986-1990 το αποδεικνύουν. Οι 14 σταθμοί που χρησιμοποιήθηκαν εύκολα μπορούν σήμερα να γίνουν 50 ή 100 και να εξαλείψουν αυτή τη μάστιγα. Το 1% του τρέχοντος προϋπολογισμού για τον έλεγχο του νέφους αρκεί για να χρηματοδοτήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα.
Όμως πολιτικές, γραφειοκρατικές και οικονομικές δυνάμεις έχουν επενδύσει στο νέφος και το εκμεταλλεύονται οικονομικά και πολιτικά. Βασίζονται στο ψέμα ότι δεν υπάρχει αποτελεσματική λύση για το νέφος, παρά μόνο δαπανηρά, ελάχιστα αποδοτικά και ιδιαίτερα μακροχρόνια «προγράμματα»...
H δημιουργία του "Ιπτάμενου Η"
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η δημιουργία μονάδων "Ιπτάμενου Η" πάνω σε πλοία στην ανοιχτή θάλασσα συνέπεσε με τον αποχωρισμό της επιχείρησης από τις βάσεις εδάφους. Φωτογραφίες των τυπικών μονάδων Ιπτάμενου Η στην ιστοθέση της ERE δείχνουν ένα ζεύγος παράλληλων σωλήνων συντονισμού τοποθετημένων σε διάταξη Η σε έναν κοινό άξονα.
Οι θαλάσσιες δοκιμές του Ιπτάμενου Η άρχισαν με χειροκίνητη περιστροφή των σωλήνων, και απέδειξαν την αλήθεια της θεωρίας. Διαπιστώθηκε ότι χρειαζόταν ένας μικρός κινητήρας που να δίνει σταθερή περιστροφή παρά τους δυνατούς ανέμους. Στη γέφυρα ενός σύγχρονου πλοίου, όπως το SS Maui, που τρέχει με 22 κόμβους και αντίθετο άνεμο 25 κόμβων φυσάει πολύ δυνατά.
Μόλις το σχέδιο ξέφυγε από τις σταθερές κατασκευές παράλληλης σύνδεσης τύπου σχάρας και από το κλασικό Cloudbuster, προέκυψαν πολλές νέες δυνατότητες.
Η πράξη είναι το χωνευτήρι απ' όπου πηγάζουν νέα σχέδια. Η σχετική ελαφρότητα και ευελιξία των μονάδων Ιπτάμενου Η υπέδειξε την ιδέα της κίνησης. Με περιστρεφόμενες μονάδες πάνω σ' ένα ταχύ σκάφος ήταν εύκολο και φυσικό αυτός ο εξοπλισμός να διαγράφει τυπικές στροβιλιζόμενες κυματομορφές ή kreiselwelle στον αιθέρα, καθώς το πλοίο ακολουθούσε την γυροσκοπικά σταθεροποιημένη πορεία του. Νέα σχέδια μπορούσαν να δημιουργηθούν και να δοκιμαστούν επιτόπου σε ιδανικό περιβάλλον, ελέγχοντας πειραματικά την πρακτική αξία τους.
Οι εκτεταμένες επιχειρήσεις που ακολούθησαν τη δημιουργία του Ιπτάμενου Η σύντομα έδειξαν πως ο ριζικά διαφορετικός σχεδιασμός του εξοπλισμού είχε οδηγήσει την τεχνική μας σε νέους δυναμικούς χώρους δράσης και αποτελεσμάτων. Είχαμε μπει στην επαναστατική περίοδο των βιογεωμετρικών μορφών ως μέσο επηρεασμού της αιθερικής δράσης.
Η μονάδα "Αράχνη"
Αυτή η νέα εποχή των περιστρεφόμενων συστατικών σύντομα επεκτάθηκε δημιουργώντας τις μονάδες τύπου "Αράχνη", λογική εξέλιξη του Ιπτάμενου Η. Σε αντίθεση με αυτό, που ήταν βασικά μία οριζόντια συσκευή, οι Αράχνες λειτουργούσαν σαν γεννήτριες στροβίλων στο κατακόρυφο επίπεδο.
Τα πρώτα τέτοια πειράματα έγιναν με τα δοκιμασμένα και αξιόπιστα "κωνικά πιστόλια". Αυτά τα πρώιμα παράγωγα της αρχικής τεχνολογίας Cloudbuster αποτελούνταν από μεταλλικούς κώνους χρυσής τομής ενωμένους με σωλήνες συντονισμού από PVC. Ήταν αποτελεσματικά, αλλά δύσχρηστα πάνω στο πλοίο σε κατακόρυφη θέση. Η κίνηση του σκάφους αύξανε τους κινδύνους. Αφαιρώντας τους σωλήνες συντονισμού και αυξάνοντας τον αριθμό των κώνων επιτεύχθηκε απλότητα και σταθερότητα. Έτσι δημιουργήθηκαν οι κλασικές μονάδες "Αράχνη".
Λειτουργούσαν κατευθύνοντας τις κορυφές των μηχανικά περιστρεφόμενων κώνων προς τα επάνω, από το κατάστρωμα του πλοίου προς το ζενίθ. Το σχέδιο μπορούσε να περιλάβει οποιαδήποτε γωνία ως προς την κατακόρυφο. Σε ορισμένα σχέδια προβλέπεται απεριόριστη προσαρμοστικότητα των γωνιών. Οι κώνοι μπορούν να στραφούν και οριζόντια για να ρυθμιστούν στο ελάχιστο.
Η θεωρία της λειτουργίας βασιζόταν σε μια γνωστή αιθερική ιδιότητα του κώνου: την εκπομπή μιας σύμφωνης αιθερικής ακτίνας από την κορυφή. Πολλοί άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν αυτήν την ακτινοβολία με την παλάμη τους. Ο εκλιπών προικισμένος ραβδοσκόπος αιδεσιμότατος Verne Cameron στην Καλιφόρνια αισθανόταν την ακτίνα από την κορυφή ενός κώνου σε απόσταση πολλών μιλίων. Η μέγιστη εμβέλεια της ακτίνας αυτής δεν έχει υπολογιστεί ακόμη.
Η δημιουργία και διατήρηση της ακτίνας "από το τίποτα", από την παρουσία και μόνο μιας γεωμετρικής μορφής, συνιστά πρόκληση για τη συμβατική σκέψη. Δεν απαιτούνται καύσιμα ή άλλη πηγή ενέργειας για την ακτίνα αιθερικής ενέργειας.
Στρόβιλοι στην ανοιχτή θάλασσα
Μια μονάδα Αράχνη, με δύο, τέσσερις ή έξι κώνους περιμετρικά σε κύκλο, κατευθύνει ισάριθμες ακτίνες αιθερικής δύναμης προς τα πάνω, υποκινώντας τη δημιουργία στροβίλων. Η γένεση των στροβίλων αυτών είναι συνεχής όσο περιστρέφεται η Αράχνη. Όταν η Αράχνη βρίσκεται σε πλοίο εν κινήσει, η δράση της ενισχύεται κατά πολύ σε ορισμένες πορείες από την κίνηση της ίδιας της μονάδας στην επιφάνεια του νερού. Μια τέτοια κινούμενη Αράχνη δημιουργεί τα kreiselwelle ή στροβιλιζόμενες κυματομορφές στον αιθέρα.
Τα αντικειμενικά αποτελέσματα είναι αναμφισβήτητα. Το σημαντικότερο είναι η ιδιότητα διαλύονται τα σύννεφα που βρίσκονται πάνω από το πλοίο αποκαλύπτοντας τον ουρανό. Ο ατμός που απομακρύνεται από το ζενίθ με αυτόν τον τρόπο κατεβαίνει μέσω της δράσης των στροβίλων στον ορίζοντα σχηματίζοντας ένα πυκνό δακτύλιο γύρο από το σκάφος. Ο δακτύλιος αυτός και το άνοιγμα που δημιουργείται έχουν παρατηρηθεί οπτικά πολλές φορές και έχουν επιβεβαιωθεί με ραντάρ. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα του φαινομένου υπάρχει στη βιντεοταινία Etheric weather engineering on the high seas (Αιθερικός έλεγχος του καιρού στην ανοιχτή θάλασσα).
Στις νυχτερινές εφαρμογές αυτής της τεχνικής, το ραντάρ δείχνει το κινούμενο σκάφος να περιβάλλεται από ένα δακτύλιο έντονης δραστηριότητας θυέλλης, διαμέτρου 10-12 ναυτικών μιλίων. Αυτό το σύστημα, προϊόν της Αράχνης, κινείται συγχρονισμένα με το πλοίο στην επιφάνεια του ωκεανού, μέχρι και αρκετές ώρες. Αν η Αράχνη κλείσει, ο δακτύλιος θυέλλης σύντομα σβήνει. Όσο λειτουργεί η Αράχνη, το τμήμα του δακτυλίου που μένει πίσω σβήνει ενώ νέα δραστηριότητα εμφανίζεται στην πλώρη, διατηρώντας το δακτύλιο.
Τα γεγονότα αυτά είναι εντυπωσιακά, ιδιαίτερα όταν παρατηρούνται επί ώρες σαν σταθερό φαινόμενο. Στο βίντεο Etheric weather engineering on the high seas υπάρχει ένα παράδειγμα τέτοιας δραστηριότητας, μαγνητοσκοπημένο τη νύχτα με ραντάρ.
Η κατακόρυφη ενδορρηκτική περιδινητική δράση που επάγεται από τους περιστρεφόμενους κώνους παρασύρει τους υδρατμούς, καθώς η ελκτική της δύναμη ορμά προς τα κάτω, προς την επιφάνεια του ωκεανού. Αυτή η δράση ενισχύει τη φυσική νυχτερινή κίνηση του χημικού αιθέρα που επιστρέφει στη γη από την ατμόσφαιρα - ένα καθημερινό φαινόμενο που δεν προκαλεί αυτή την οργανωμένη δραστηριότητα χωρίς τη μεσολάβηση της Αράχνης. Έτσι σχηματίζονται οι θύελλες.
Αυτή η εκπληκτική δράση προκαλείται χωρίς χημικές ουσίες, χωρίς ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, και χωρίς ηλεκτρική ενέργεια εκτός από την απαραίτητη για τον μικρό κινητήρα. Πρόκειται για καταιγισμό νέων δεδομένων. Ο χημικός αιθέρας "μιλάει" τη δική του γλώσσα, και η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με νέες όψεις των φυσικών νόμων.
Την περίοδο δοκιμών με την Αράχνη το 1986-87 έγιναν αντικειμενικές παρατηρήσεις σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα. Το βαρομετρικό υψηλό του Βόρειου Ειρηνικού είναι λίγο-πολύ σταθερό σε εκείνη την περιοχή. Εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια καλύπτονται από σχετικά ήρεμη ατμόσφαιρα υψηλής πίεσης. Φαντασθείτε την έκπληξή μας όταν, κατά τη διάρκεια των δοκιμών, διαπιστώσαμε πως ανώμαλα, έντονα μικρά "χαμηλά" εμφανίζονταν ξαφνικά κοντά στις θέσεις μας, πάνω στους χάρτες του Ναυτικού και της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ που λαμβάναμε με φαξ. Όλα έδειχναν πως αυτά τα παράδοξα μικρά συστήματα προέρχονταν από την πορεία του πλοίου μας και έκαναν την εμφάνισή τους μέσα στη μέση του ασύλληπτα τεράστιου βαρομετρικού υψηλού που επικρατούσε. Είχαν δε αρκετή ένταση και μέγεθός ώστε να τα παρατηρήσουν και να τα αναφέρουν διερχόμενα πλοία και δορυφόροι.
Από αυτές τις παρατηρήσεις των υλικών επιδράσεων της αιθερικής δύναμης γεννήθηκαν θεωρίες για ενδεχόμενες πρακτικές εφαρμογές της. Πολύ πιθανό να προκύψει ευρύτερη χρήση της αιθερικής δύναμης προς όφελος της ανθρωπότητας.
Γεγονότα και εικασίες
Από τις δύο δεκαετίες των επιχειρήσεων ξηράς ήδη διαφαινόταν η σχέση με ένα σοβαρό πρόβλημα της ανθρωπότητας: την αιθαλομίχλη.
Η εμπειρία μας στη νότια Καλιφόρνια από το 1986 και μετά είχε δείξει επανειλημμένα πως οι επιχειρήσεις αιθερικής πρόκλησης βροχής σαφώς μείωναν τα επίπεδα της ρύπανσης του αέρα στην περιοχή, χωρίς να υπάρχει τέτοια πρόθεση.
Η μείωση του νέφους συνδεόταν με τις επιχειρήσεις μας, ανεξάρτητα από το αν προκαλούνταν βροχή ή όχι. Οι φυσικοί θα περιέγραφαν αυτή τη δυνατότητα σαν "παρενέργεια".
Επιπλέον, οι Δρ. James O.Woods και Trevor J.Constable από περιέργεια είχαν επανειλημμένα στρέψει μεγάλες μονάδες τύπου σχάρας, υδραυλικής κίνησης, από την Όαση των Χιλίων Φοινίκων προς τα δυτικά από το Καταραμένο Πέρασμα στο Λεκανοπέδιο του Λος Άντζελες. Προς μεγάλη μας έκπληξη, μέσα σε λίγα λεπτά μια βαριά μυρωδιά νέφους και εξατμίσεων πλημμύρισε την παρθένα όαση. Η ενέργειά μας είχε μεταφέρει σχεδόν ακαριαία τα συστατικά του νέφους 50-60 μίλια ανατολικά μέσα στην έρημο! Έτσι αποδείχθηκε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ του αιθερικού ελέγχου του καιρού και της αιθαλομίχλης.
Άλλα παρόμοια γεγονότα επιβεβαίωσαν το γεγονός. Με τα βαριά, δύσχρηστα μηχανήματα υδραυλικής κίνησης που διαθέταμε τότε, δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε καμμία εφικτή εφαρμογή αυτών των ευρημάτων. Έτσι επιφυλαχθήκαμε για το μέλλον. Και το μέλλον έφερε την Αράχνη.
Οι θαλάσσιες δοκιμές με την Αράχνη είχαν δείξει ότι οι αιθερικοί στρόβιλοι μπορούσαν να δημιουργηθούν από ένα κινούμενο πλοίο με τέτοιες συσκευές. Ήδη γνωρίζαμε τη σχέση μεταξύ χημικού αιθέρα και αιθαλομίχλης. Ίσως ήταν εφικτό να δημιουργήσουμε στροβίλους ενδόρρηξης στο Λεκανοπέδιο του Λος Άντζελες με Αράχνες να λειτουργούν σε σταθερές βάσεις. Ο ενδορρηκτικός στρόβιλος παρασύρει την ύλη στην ακτίνα επιρροής του και την ωθεί προς την εστία του στροβίλου. Στην ανοικτή θάλασσα, η ύλη στην ακτίνα επιρροής του ήταν οι υδρατμοί της ατμόσφαιρας. Έτσι εμφανίζονταν οι δακτύλιοι θυέλλης γύρω από το SS Maui και το ακολουθούσαν στην πορεία του στον Ειρηνικό.
Ήταν πολύ απίθανο παρόμοιες επιχειρήσεις από σταθερές βάσεις στην άνυδρη ζώνη της νότιας Καλιφόρνιας να προκαλέσουν θύελλες. Η δημιουργία ηπιότερων στροβίλων στο ξηρό αυτό κλίμα γύρω από το Λος Άντζελες ενδεχομένως να είχε ευεργετική και καθαρτική επίδραση. Οι αιθερικοί στρόβιλοι θα μπορούσαν να παρασύρουν τα σωματίδια του κορεσμένου με αιθαλομίχλη αέρα και να τα ωθήσουν προς τη γη, μειώνοντας σημαντικά τη ρύπανση. Άξιζε τον κόπο να το διερευνήσουμε.
Ήδη γνωρίζαμε πως αυτή η κίνηση ήταν συνεχής, με βάση τις γενικές γραμμές της αιθερικής οικονομίας της Γης όπως τη διατύπωσε ο Dr. Guenther Waschmuth στο μνημειώδες έργο του Etheric formative forces in the cosmos, earth and man (Αιθερικές μορφοποιητικές δυνάμεις στο σύμπαν, τη γη και τον άνθρωπο). Η λαμπρή πρωτοποριακή εργασία του Dr. Wilhelm Reich με τα Cloudbuster στα 1950 δεν άφηνε περιθώρια αμφιβολιών για την ύπαρξη μιας ροής οργόνης (αιθερικής δύναμης) από δυτικά προς ανατολικά στη βόρεια εύκρατη ζώνη. Στον ανατολικό Βόρειο Ειρηνικό, εμείς οι ίδιοι είχαμε χρησιμοποιήσει αυτή τη ροή εκατοντάδες φορές για την πρόκληση βροχής. Μαγνητοσκοπήσαμε όλη τη διαδικασία σε βίντεο. Έτσι η ύπαρξη και η προσβασιμότητα αυτής της ροής επαληθεύθηκαν σαφώς και αναντιρρήτως.
Μια λογική προσδοκία με βάση τις θαλάσσιες παρατηρήσεις μας ήταν ότι οι στρόβιλοι που δημιουργούνταν στην αιθερική ροή με τη δράση των Αραχνών θα κινούνταν προς την κατεύθυνση του ρεύματος, σχηματίζοντας "κλωστές". Αυτό ενδεχομένως να επηρέαζε ενδορρηκτικά την ατμόσφαιρα στις περιοχές αυτές, ανατολικά από τις θέσεις των Αραχνών. Σύμφωνα με τη συμπεριφορά των στροβίλων, θα γίνονταν μεγαλύτεροι και ασθενέστεροι όσο απομακρύνονταν, θα ταξίδευαν όμως αρκετά μακριά στη στεριά και θα είχαν αρκετή επιρροή ώστε να γίνουν αντιληπτοί πρακτικά και στατιστικά;
Επιχείρηση Victor, Ιούλιος 1987
Αυτή η συλλογιστική μας οδήγησε στο καλοκαίρι του 1987. Πιστεύουμε ότι μόνο τα γεγονότα μετράνε, έτσι δοκιμάσαμε τις μονάδες μας τύπου Αράχνης για τη μείωση της αιθαλομίχλης στο Λος Άντζελες.
Συμπτωματικά, συμπέσαμε με το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα παρατήρησης, καταγραφής και μελέτης της αιθαλομίχλης των αρχών της Καλιφόρνια, ίσως μοναδικό στον κόσμο. Το πρόγραμμα οργανώθηκε και χρηματοδοτήθηκε από το την Επιτροπή Αέριων Πόρων της Καλιφόρνια στο Σακραμέντο, με προϋπολογισμό 10 εκατομμύρια δολάρια. Δεκάδες επιστήμονες ήρθαν στη νότια Καλιφόρνια από διάφορα μέρη των ΗΠΑ και από άλλες χώρες. Εγκαταστάθηκαν σε πολυάριθμες βάσεις παρατήρησης σε θέσεις-κλειδιά στην Περιφέρεια Διαχείρισης Ποιότητας Αέρα της Νότια Ακτής (AQMD) - τη μεγαλύτερη και ρυπαρότερη περιφέρεια της Αμερικής.
Ήταν μεγάλη τύχη για μας. Αν το ταπεινό μας πρόγραμμα, που περιοριζόταν στο μήνα του Ιουλίου, είχε επιτυχία, αυτό το λεπτομερές πρόγραμμα παρακολούθησης της αιθαλομίχλης θα διαπίστωνε αδιαμφισβήτητα την επιρροή μας. Ήμασταν ενθουσιασμένοι που το πρόγραμμα αυτό συνέπεσε με το Victor. Αν αποτυγχάναμε, η αδυναμία μας θα φαινόταν στατιστικά και αντικειμενικά, και θα εγκαταλείπαμε αυτού του είδους τα εγχειρήματα με το νέφος.
Με προϋπολογισμό μόλις 4.000$, η επιχείρηση Victor θα χρησιμοποιούσε μόνον τρεις σταθμούς τύπου Αράχνης για το μήνα του Ιουλίου. Η κύρια εγκατάσταση βρισκόταν στο Point Fermin, το νοτιότερο σημείο του Λος Άντζελες, στον Ειρηνικό Ωκεανό. Μια δεύτερη βρισκόταν στο Tustin, της Καλιφόρνια, κοντά στο μέσον του λεκανοπεδίου του Λος Άντζελες, και η τρίτη στο Fort Zinderneuf στις Θερμές Πηγές, στις παρυφές της Ερήμου Μοχάβε. Αυτοί οι σταθμοί ήταν εξοπλισμένοι με υβριδικές μορφές της εξελισσόμενης Αράχνης. Και οι τρεις μονάδες ήταν στημένες κατακόρυφα για να προκαλέσουν στροβίλους στον αιθέρα.
Η τεκμηρίωση του Victor κατατέθηκε εκ των προτέρων στην Εθνική Ωκεανογραφική και Ατμοσφαιρική Υπηρεσία των ΗΠΑ.
Τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στην νότια Καλιφόρνια τον Ιούλιο του 1987 δυσκολευτήκαμε να τα πιστέψουμε κι εμείς οι ίδιοι, που περιμέναμε θετικά αποτελέσματα. Έσπασαν πολλά ρεκόρ καιρού και αιθαλομίχλης.
Η πρωτότυπη Αράχνη που είχαμε στο Point Fermin προκάλεσε δραστική μείωση θερμοκρασιών για το μεγαλύτερο μέρος του μήνα, και η επιρροή της ήταν εμφανής στις δορυφορικές φωτογραφίες των υδρατμών και στους χάρτες των 500 μιλιμπάρ που μαγνητοσκοπήσαμε όταν παρουσιάστηκαν στην τηλεόραση.
Κρύος αέρας από τον Καναδά κατέβαινε καθημερινά στο Point Fermin. Η ατμόσφαιρα στο λεκανοπέδιο του Λος Άντζελες ήταν πεντακάθαρη. Στα αρχεία μας υπάρχουν βίντεο με μετεωρολόγους της τηλεόρασης που αγορεύουν για τη θαυμάσια ορατότητα και τον καθαρό αέρα, και δείχνουν ενθουσιασμένοι τη χειμωνιάτικη συμπεριφορά του κρύου Καναδικού αέρα που μέσα στον Ιούλιο κατεβαίνει στο Point Fermin, την κύρια βάση μας.
Εν τω μεταξύ, οι επιστήμονες του κρατικού προγράμματος αγωνίζονταν να βρουν αρκετό νέφος για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους. Δεν υπήρχε αρκετή αιθαλομίχλη για να συγκεντρώσουν στατιστικώς σημαντικά δείγματα. Το άγημα των ειδικών απολύθηκε πριν το τέλος του Ιουλίου. Η ταπεινωτική εγκατάλειψη του προγράμματος καλύφθηκε από την τηλεόραση. Χάρη στην Πολιτεία της Καλιφόρνια, τεκμηριώθηκε αδιάσειστα το γεγονός ότι οι ενδορρηκτικοί αιθερικοί μας στρόβιλοι πράγματι μπορούσαν να μειώσουν το νέφος της νότιας Καλιφόρνια.
Ο Ιούλιος του 1987 ξεχώριζε για τις χαμηλές τιμές αιθαλομίχλης, ενώ οι συνολικές τιμές για μια περίοδο 6 μηνών το 1987 σημείωσαν πτώση 16,6% σε σχέση με το 1986, σπάζοντας όλα τα προηγούμενα ρεκόρ!
Μια σημαντική εξέλιξη μετά τη λήξη του Victor των Ιούλιο, ήταν πως το νέφος επέστρεψε δριμύτερο τον Αύγουστο. Οι επιστήμονες που είχαν φύγει κλήθηκαν για μια ακόμη προσπάθεια.
Το Victor ήταν για μας ένας μεγάλος θρίαμβος. Οι γραφειοκράτες της AQMD είχαν λάβει αντίτυπα της τεκμηρίωσης του Victor εκ των προτέρων. Παρ' όλα αυτά στα ΜΜΕ δήλωσαν ότι αυτή η εκπληκτική εμφάνιση καθαρού αέρα οφειλόταν σε "αφύσικες μετεωρολογικές συνθήκες".
Εμπορική υποστήριξη των πειραμάτων
Στις αρχές του 1988, ο Trevor Constable συνδέθηκε με έναν νεαρό επιχειρηματία της Σιγκαπούρης, τον George K.C.Wuu, νυν Πρόεδρο της ERE. Πολυεκατομμυριούχος και περιπετειώδης, συνεργάστηκε μαζί μας για να κάνουμε εμπορικό τον αιθερικό έλεγχο καιρού.
Ταξιδεύοντας αδιάκοπα σε όλον τον κόσμο, ο George Wuu γνώριζε από πρώτο χέρι την παγκόσμια μάστιγα της αιθαλομίχλης, και οραματίστηκε το εμπορικό δυναμικό μιας απλής και αποτελεσματικής μεθόδου εξάλειψής της. Η μέθοδός μας ήταν πραγματικά καινούρια, οικονομική και αποτελεσματική. Χρειαζόταν περαιτέρω ανάπτυξη. Χρηματοδότησε την παραγωγή βίντεο, τη μεταφορά και τις άλλες απαραίτητες δραστηριότητες για τη συνέχιση των εργασιών. Η παρέμβασή του ήταν ευπρόσδεκτη και καίρια. Η κούραση 20 ετών δουλειάς είχε αρχίσει να βαραίνει τους πρωτοπόρους.
Το 1988 δεν ασχοληθήκαμε με το νέφος του Λος Άντζελες. Η αιθαλομίχλη ανέβηκε απότομα, φτάνοντας τις 77 μέρες συναγερμού σε αντίθεση με το ρεκόρ των 66 ημερών της εποχής του Victor. Ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα με το 1985 και το 1986. Είχαμε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία μας στις στατιστικές και τα διαγράμματα, και ετοιμαζόμασταν να το επαναλάβουμε τις δύο επόμενες σαιζόν.
Το διάστημα 1988-89 συνεχίσαμε να βελτιώνουμε την Αράχνη. Κατασκευάστηκαν και δοκιμάστηκαν νέα σχέδια, καταλήγοντας σε μονάδες εύκολες στο χειρισμό και αποτελεσματικές στην παραγωγή αιθερικών στροβίλων.
Ο George Wuu έβαλε να κατασκευάσουν μερικά πανέμορφα δείγματα, και τα εγκατέστησε τη στέγη του γραφείου του. Τράβηξε εντυπωσιακές φωτογραφίες 360 μοιρών του ουρανού της Σιγκαπούρης, όπου φαίνεται ξεκάθαρα η δύναμη του εξοπλισμού της Αράχνης.
Συνεχίσαμε με πειράματα πρόκλησης βροχής στη Χαβάη, την Καλιφόρνια, τη Σιγκαπούρη και την ανοιχτή θάλασσα. Με τις συμβουλές και τη χρηματοδότηση του George Wuu, αποφασίσαμε το 1989 να κάνουμε δύο μικρά προγράμματα κατά του νέφους της Καλιφόρνια που ήταν μέσα στις δυνατότητές μας. Οι δύο επιχειρήσεις μαζί θα κάλυπταν τρεις από τους έξι μήνες που επίσημα θεωρούνται "σαιζόν του νέφους". Έτσι θα επαληθευόταν η αποτελεσματικότητα των βελτιωμένων Αραχνών που χρησιμοποιούσαμε, με την επαναστατική πρακτική μορφή τους.
Ήταν καλύτερα από την επιχείρηση Victor που έγινε μόνο Ιούλιο, αλλά υπήρχαν και όρια στις δυνατότητές μας. Δεν είχαμε αρκετό προσωπικό για μια επιχείρηση που να καλύπτει όλη τη σαιζόν.
Η επιχείρηση Breakthrough (Κατόρθωμα) έγινε τον Ιούλιο, και η επιχείρηση Checker (Σχεδιαστής) το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1989. Η εποχιακή επίδραση των επιχειρήσεων αυτών ήταν θεαματική. Οι τιμές του νέφους έπεσαν κατά 29.4%, και οι συνολικές μέρες συναγερμού ήταν 54 - ρεκόρ όλων των εποχών, πολύ πιο κάτω ακόμη και από το ρεκόρ του Victor.
Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι η αυξημένη αποτελεσματικότητα και η βελτιωμένη τοποθέτηση των νέων μονάδων μας ήταν υπεύθυνες για αυτή τη θεαματική πτώση, εφ' όσον χρησιμοποιήσαμε μόνο τέσσερις σταθμούς. Το μέλλον μας διαγραφόταν ρόδινο. Η αιθερική τεχνολογία μπορούσε να εξαλείψει αυτή τη μάστιγα από προσώπου Γης!
O προγραμματισμός της επιχείρησης Clincher
Μετά τις επιτυχίες του 1989, ο George Wuu αποφάσισε ότι η χρηματοδότηση μιας μεγάλης επιχείρησης που να διαρκή όλη τη σαιζόν του 1990 ήταν καλή επένδυση. Με μια επιτυχία εφάμιλλη των δύο προηγούμενων ο αιθερικός έλεγχος του καιρού θα ξεπερνούσε τις προσδοκίες ως εμπορικό εγχείρημα κατά του νέφους.
Έγιναν σχέδια για την αύξηση των σταθμών των Αραχνών. Αυτό ήταν απαραίτητο για να επιτευχθεί περαιτέρω μείωση των ήδη μειωμένων επιπέδων ρύπανσης.
Κατασκευάσαμε λοιπόν μία απλή, αξιόπιστη και αποτελεσματική Αράχνη Β' Βαθμού, που μπορούσαμε να λειτουργήσει σε οποιαδήποτε ασφαλή τοποθεσία με εναλασσόμενο ηλεκτρικό ρεύμα. Είχαμε σκοπό να θέσουμε σε λειτουργία 14 σταθμούς, αν μπορούσαν να βρεθούν κατάλληλες τοποθεσίες. Την άνοιξη του 1990 ήταν όλα έτοιμα, και το Clincher ξεκίνησε.
Υπάρχει ένα άρθρο με τον τίτλο "Επιχείρηση Clincher" στην ιστοθέση μας. Είναι συντομευμένη εκδοχή μιας έκθεσης από το τεύχος Μαΐου-Ιουνίου του The Journal of Borderland Research (Περιοδικό Ακραίας Έρευνας). Η έκθεση αυτή, που συνέταξε ο Thomas Brown, τότε διευθυντής του Ερευνητικού Ιδρύματος Ακραίων Επιστημών και τώρα webmaster της ERE, δεν ανέφερε, για λόγους χώρου, τις διαφωτιστικές τεχνικές λεπτομέρειες που βρίσκονται σε αυτόν τον πρόλογο ειδικά για το Διαδίκτυο. Με τις επιπλέον πληροφορίες που υπάρχουν εδώ, ο αναγνώστης μπορεί να καταλάβει ότι το Clincher δεν ήταν τυχαίο ή αφύσικο φαινόμενο.
Χιλιάδες ώρες αφοσιωμένης εργασίας οδήγησαν στην τεράστια επιτυχία του Clincher, και μέχρι σήμερα παραμένει η τεχνολογία ατμοσφαιρικής ρύπανσης που κανείς δεν θέλει.
Πηγές:
- Etheric Rain Engineering Pte Ltd © 1990-2003, ενημέρωση 28 Ιανουαρίου 2003 (http://www.ethericrainengineering.info)
ΠΗΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου