Τη δημοκρατία τελικά σφετερίστηκαν ερμαφρόδιτοι

Κάνουν καραγκιοζιλίκια, παίρνουν πόζες, το ρίχνουν στο τσιφτετέλι, στα κοσμικά και στα κομματικά

Καιροί δύσκολοι, χαλεποί και ο νεοέλληνας στις παρυφές της κοινωνικοοικονομικής εξαθλίωσης, πάντα έτοιμος για αντιπολίτευση. Κάποιες σφαλιάρες από βουλευτή του εθνικιστικού κόμματος, όπως οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται, της Χρυσής Αυγής, κατά της συναδέλφου βουλευτού του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος ήταν αρκετές για να επισκιάσουν τα όλα όσα θλιβερά βλέπουμε να εξελίσσονται στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία. Κανένας αντίλογος ότι το συγκεκριμένο γεγονός, αλλά και παρόμοιας φύσης γεγονότα σε διάφορες εκφάνσεις βίας, είναι καταδικαστέα. Το ερώτημα που τίθεται δεν έγκειται στο κατακριτέο γεγονός αυτό καθεαυτό, αλλά στα γενεσιουργά αίτια που οδήγησαν τη δημοκρατία στη σημερινή της
μορφή.«Ιδιαζόντως ειδεχθές» έγκλημα εναντίον θεμελιωδών αρχών του δημοκρατικού πολιτειακού συστήματος ή χαστούκι στο σάπιο πολιτικό σύστημα; Μήπως ο συνδυασμός; Δυστυχώς, η τελευταία δημοκρατική κοινωνία στην Ελλάδα τελείωσε το 400 π.Χ. και απ' εκεί και πέρα μεσολάβησαν Ελληνιστικοί ηγεμόνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, Κληρικοκρατία, Τούρκοι και Κοτζαμπάσηδες, ξανά Βασιλιάδες, Δικτατορίες και αποτέλεσμα να γνωρίσουμε κάτι σαν δημοκρατία εδώ και 38 χρόνια.

Αλήθεια, ένα ακραίο γεγονός όπως αυτό ήταν ικανό να επισκιάσει την εξαθλίωση, την καθημερινή ψυχολογική βία που υφίσταται ο νεοέλληνας, τη μη επαρκή κάλυψη ουσιωδών για τη διαβίωσή του αναγκών, των αυτοχείρων της οικονομικής κρίσης; Τελικά, ήταν με μαθηματική ακρίβεια το αναμενόμενο χαστούκι στο σάπιο πολιτικό σύστημα στης χώρας;
Όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης, «ελεύθερος πολίτης είναι αυτός που μπορεί να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί». Η πολιτική δεν είναι κάτι που θέλει κάποια ειδικότητα, αλλά κάτι που ο καθένας είναι υποχρεωμένος να κάνει. Είναι η σημερινή δημοκρατία οι σκέψεις του Περικλή, του Σόλωνα, του Αριστοτέλη, πολύ αμφιβάλλω, δυστυχώς. Οι άνθρωποι παραπαίουν ιδεολογικά μεταξύ Καπιταλισμού και Κομμουνισμού, γιατί δεν έχουν καταλάβει ότι Καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ενώ Κομμουνισμός είναι το αντίθετο.
Έχει ειπωθεί ότι η καλύτερη δημοκρατία είναι εκείνη όπου στους κακούς δεν επιτρέπεται να παίρνουν την εξουσία και στους καλούς δεν επιτρέπεται ν’ αρνούνται τη διακυβέρνηση του τόπου τους. Συμπέρασμά μου είναι ότι η ευθυνοφοβία των καλών έχει κατά κράτος υπερισχύσει. Κάποτε ο Κύπριος Έλληνας «ιδεοποιός» Δ. Ποταμίτης είχε πει ότι «Η Ελλάδα είναι ένας τόπος γεμάτος πληγές που πονάνε. Όμως, οι Έλληνες φοβούνται τον πόνο και προσπαθούν να τον αποφύγουν! 
Αντί να τον γιατρέψουν, προσπαθούν να τον ξεγελάσουν! Κάνουν καραγκιοζιλίκια, παίρνουν πόζες, το ρίχνουν στο τσιφτετέλι, στα κοσμικά και στα κομματικά. Φοβούνται να αντικρύσουν κατάφατσα τον πόνο, τα προβλήματά τους, τον εαυτό τους, την ταυτότητά τους. 
Ποτέ λαός δε φοβήθηκε τον εαυτό του, περισσότερο απ’ ό,τι ο νεοέλληνας. Όμως, ο πόνος εξορκίζεται με τον πόνο! Αν τον αντικρίσεις κατάματα, αποκτάς αυτογνωσία, εξανθρωπίζεσαι…».
Η πολιτεία η οποία γέννησε τη Δημοκρατία, όνομα ιερό και βαρύ στο οποίο θυσιάστηκαν οι εκατόμβες των νεκρών, η καλύτερη της οποίας διακυβέρνηση είναι, κατά τον Σόλωνα, εκείνη όπου ο λαός υπακούει στους άρχοντες κι οι άρχοντες στους νόμους... αβίαστα όμως εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι ασκούντες την εξουσία βρίσκονται σε διαρκή οικονομική συναλλαγή με θεσμικούς ή εξωθεσμικούς παράγοντες, διανέμοντας παράνομα τον πλούτο της χώρας. Τη δημοκρατία, που όμως τελικά σφετερίστηκαν ερμαφρόδιτοι, φυλές κλεπτών, φαντασμένοι, νεποτιστές, μικρόψυχοι, κατεργάρηδες, καιροσκόποι και αμοραλιστές, σοφιστές σοσιαλιστές, αμετανόητοι ιμπεριαλιστές και μακιαβελιστές μαφιόζοι. Η σύγχρονη νεοελληνική δημοκρατία έχει την τάση να κλεπτοκρατεί.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΥΛΩΝΑΣ
Δικηγόρος
Αντιπρόεδρος Επαρχιακής Επιτροπής ΝΕ.ΔΗ.Κ. Λεμεσού 


efagonizesth
e